ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ

...ΝΕΑ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΟ blog ΜΑΣ! ΚΑΝΤΕ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ, ΚΑΙ ΘΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΣΤΕ ΜΕ email ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΝΕΑ ΜΑΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗ. ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΊΤΕ ΣΤΟ ΚΆΤΩ ΜΈΡΟΣ ΤΟΥ blog ΜΑΣ...

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2020

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΙΣΤΟΥΛΑ ΓΙΑ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΙΜΟΚΑΘΑΡΣΗΣ

 

Μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις του 20ου αιώνα είναι η θεραπεία υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας, μέσω αιμοκάθαρσης. Willem Kolff, Ολλανδός στην καταγωγή, το 1943 κατασκεύασε τον πρώτο τεχνητό νεφρό, με αφορμή έναν νεαρό άνδρα που είδε να πεθαίνει από νεφρική ανεπάρκεια το 1930.

Παρόλο που ο Β' παγκόσμιος πόλεμος δεν βοηθούσε να αναπτυχθεί η έρευνα, ο Kolff κατασκεύασε ένα μηχάνημα για να απομακρύνει τις τοξίνες του οργανισμού, αποτελούμενο από ξύλινο κάδο πλυντηρίου, 30 - 40 μέτρα σελοφάν - μεμβράνη από λουκάνικο, τενεκεδάκια πορτοκαλάδας, μία σκάφη με νερό (70-100 lit) και μία ηλεκτρική αντλία από αυτοκίνητο ford.
Από το 1943 έως το 1944, 16 ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια δοκίμασαν τη μέθοδο αυτή, αλλά κανείς δεν επιβίωσε. Το 1945 όμως, μία γυναίκα 67 ετών, η Sofia Schafstadt, μετά από 11 ώρες αιμοκάθαρση, ξύπνησε από ουραιμικό κώμα, έζησε ακόμα 7 χρόνια και απεβίωσε από άλλη αιτία.
Το 1947 ο Kolff χάρισε 5 κατασκευές τεχνητού νεφρού στο νοσοκομεία στη Νέα Υόρκη, στο Άμστερνταμ, στο Λονδίνο και στην Πολωνία ενώ άλλοι πρωτοπόροι επιστήμονες βελτίωσαν την ποιότητα και την τεχνική του. Τα μηχανήματα αυτά απομακρύνουν τις τοξίνες του οργανισμού όχι όμως και τα περίσσεια υγρά.











Την ίδια χρονιά ο Nils Alwall στη
Σουηδία εξέλιξε τον τεχνητό νεφρό προσθέτοντας ένα μηχανισμό σαν χύτρα ταχύτητας, καταφέρνοντας να αφαιρεί και τα κατακρατούμενα υγρά και να επιτυγχάνει ελεγχόμενη υπερδιήθηση.
Παρόλο που αρκετοί άνθρωποι σώθηκαν με τη νέα, αυτή εμφάνιζε δύο περιορισμούς: απευθυνόταν μόνο σε ασθενείς με οξεία νεφρική βλάβη και δεν ήταν εφαρμόσιμη σε ασθενείς που χρειάζονταν υποκατάσταση εφόρου ζωής, λόγω του επανειλημμένου καθετηριασμού των αγγείων που απαιτείτο.

Έτσι, το 1960 ο Dr. Belding Scribner στην Ουάσινγκτον χρησιμοποίησε έναν εξωτερικό σωλήνα, που ένωνε μία αρτηρία και μία φλέβα, δημιουργώντας την πρώτη συνεχή κυκλοφορία. Το ονόμασε shunt, εξασφαλίζοντας μία μόνιμη οδό πρόσβασης των αγγείων. Την ίδια εποχή έγινε χρήση των προσωρινών καθετήρων αιμοκάθαρσης, σε περίπτωση που χρειαζόταν άμεση πρόσβαση στο αγγειακό δίκτυο για επείγουσα θεραπεία.
Αργότερα, το 1966, οι Brescia & Cimino ανακάλυψαν την πρώτη φυσική αρτηριο-φλεβική επικοινωνία (φίστουλα), ενώνοντας μια αρτηρία και μια φλέβα με μια αναστόμωση. Η φίστουλα παραμένει η ασφαλέστερη αγγειακή προσπέλαση στην αιμοκάθαρση. Το 1973 άρχισαν να χρησιμοποιούνται και τα πρώτα συνθετικά μοσχεύματα.
Το 1954 πραγματοποιείται η πρώτη μεταμόσχευση από μονοζυγωτικά δίδυμα, ένα το 1962 λαμβάνει χώρα η πρώτη επιτυχής μεταμόσχευση από πτωματικό δότη.
Την ίδια χρονιά λειτουργεί και η πρώτη μονάδα αιμοκάθαρσης στο Σιάτλ.
Το 1973 το 40% των ασθενών που έκαναν αιμοκάθαρση στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούσε Τήνο μέθοδο στο σπίτι, γιατί ήταν πιο οικονομική και την νοσηλευτική φροντίδα αναλάμβαναν οι συγγενείς τους. Η μέθοδος σταδιακά εγκαταλήφθηκε και οι ασθενείς προτίμησαν την ασφάλεια των οργανωμένων κέντρων.
Τη δεκαετία του '70 οι συνθετικές μεμβράνες αιμοκάθαρσης αρχίζουν να κυκλοφορούν, προσφέροντας στους ασθενείς καλύτερης ποιότητας αιμοκάθαρση με μεγαλύτερη βιοσυμβατότητα.
Τη δεκαετία του'80 προστίθενται τα διττανθρακικά και μειώνονται τα επεισόδια εμετών κατά τη θεραπεία, κατοχυρώνονται τα πρωτόκολλα του εμβολιασμού για την ηπατίτιδα Β, ενώ το 1985 μεγάλη καινοτομία αποτελεί η ανακάλυψη της ερυθροποιητίνης, οπότε περιορίζονται οι μεταγγίσεις αίματος για τους ασθενείς με ΧΝΝ τελικού σταδίου.
Τα φάρμακα για τον δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό και για την απομάκρυνση του φωσφόρου εξελίσσονται και μετά το 2000 κυκλοφορούν και βρίσκονται στη διάθεση των ασθενών.
Η αλματώδης ανάπτυξη της νανοτεχνολογίας αναμένεται να προσφέρει σαρωτικές αλλαγές στον τομέα της Νεφρολογίας τα προσεχή χρόνια. Έτσι ο,τι σήμερα φαίνεται ακατόρθωτο, στο μέλλον μπορεί να αποτελεί μια καθημερινότητα.

Πηγή: άρθρο απο το βιβλίο "Χρόνια Νεφρική Νόσος (V) ΑΠΟ ΤΗΝ ΈΝΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΜΌΣΧΕΥΣΗ
Συγγραφέας: Μάρω Ακτσιαλή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

To nefropatheis.gr θεωρεί δικαίωμα του κάθε αναγνώστη να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν τον εκάστοτε χρήστη και μόνο αυτόν.

Παρακαλούμε πολύ να είστε ευπρεπείς στις εκφράσεις σας.

Τα σχόλια με ύβρεις θα διαγράφονται.