Αποκλειστική συνέντευξη με τον Πρόεδρο του ΕΟΜ: Η Πορεία και το Μέλλον των Μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα

Η αιμοκάθαρση δεν είναι μια απλή ιατρική πράξη. Για χιλιάδες νεφροπαθείς αποτελεί κυριολεκτικά τη γραμμή που χωρίζει τη ζωή από τον θάνατο. Τρεις φορές την εβδομάδα, κάθε εβδομάδα, οι ασθενείς εξαρτώνται απόλυτα από τη λειτουργία των Μονάδων Αιμοκάθαρσης. Όταν λοιπόν μια τέτοια μονάδα κινδυνεύει να κλείσει λόγω οικονομικών προβλημάτων, το ζήτημα παύει να είναι απλώς διοικητικό ή λογιστικό. Μετατρέπεται σε σοβαρό κοινωνικό και ανθρωπιστικό θέμα.

Το τελευταίο διάστημα, έντονη ανησυχία προκαλεί η πληροφορία ότι Μονάδα Αιμοκάθαρσης βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο διακοπής της λειτουργίας της, εξαιτίας συσσωρευμένων οφειλών από τον Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ). Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές δημιουργούν ασφυκτικές οικονομικές πιέσεις, οι οποίες επηρεάζουν άμεσα την εύρυθμη λειτουργία των μονάδων, την προμήθεια υλικών, την πληρωμή προσωπικού και τελικά την ίδια τη δυνατότητα παροχής θεραπείας στους ασθενείς.

Η αιμοκάθαρση είναι μια ιδιαίτερα απαιτητική και κοστοβόρα διαδικασία. Απαιτεί εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, σύγχρονο εξοπλισμό, αναλώσιμα υψηλής ποιότητας και συνεχή τεχνική υποστήριξη. Κάθε καθυστέρηση στην αποπληρωμή των υπηρεσιών από τον ασφαλιστικό φορέα μετακυλίεται αναπόφευκτα στη βιωσιμότητα της μονάδας.

Για τους νεφροπαθείς όμως, η συζήτηση αυτή έχει πολύ πιο δραματικές διαστάσεις. Η αιμοκάθαρση δεν μπορεί να «περιμένει». Δεν μπορεί να μετατεθεί για αργότερα. Αν μια μονάδα αναγκαστεί να περιορίσει ή να σταματήσει τη λειτουργία της, οι ασθενείς καλούνται να μετακινηθούν σε άλλες πόλεις ή να αναζητήσουν θέση σε ήδη επιβαρυμένες μονάδες. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό σημαίνει πολύωρα ταξίδια, επιπλέον σωματική καταπόνηση και σοβαρή επιβάρυνση της ποιότητας ζωής τους.

Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Οι καθυστερήσεις πληρωμών από τον ΕΟΠΥΥ έχουν απασχολήσει επανειλημμένα τον χώρο της υγείας, ιδιαίτερα στον τομέα των χρόνιων θεραπειών όπως η αιμοκάθαρση. Παρά τις κατά καιρούς δεσμεύσεις για επιτάχυνση των διαδικασιών αποζημίωσης, οι δυσλειτουργίες φαίνεται πως εξακολουθούν να επηρεάζουν κρίσιμες δομές του συστήματος υγείας.

Σε μια χώρα όπου χιλιάδες άνθρωποι ζουν χάρη στην αιμοκάθαρση, η διασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας των μονάδων δεν μπορεί να θεωρείται δευτερεύον ζήτημα. Η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίσει σταθερή χρηματοδότηση και έγκαιρη αποπληρωμή των παρόχων, ώστε να μην τίθεται ποτέ σε κίνδυνο η πρόσβαση των ασθενών σε θεραπεία.

Η υγεία δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους οικονομικής ασφυξίας. Και η αιμοκάθαρση, περισσότερο από κάθε άλλη θεραπεία, μας υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια ανθρώπινη ζωή.

Η έγκαιρη επίλυση τέτοιων ζητημάτων δεν είναι απλώς θέμα διοικητικής ευθύνης. Είναι ζήτημα σεβασμού απέναντι στους ασθενείς που δίνουν καθημερινά τη δική τους μάχη για να παραμείνουν στη ζωή.